“დღეს ეზიარა, ასეთი იყო დავით აღმაშენებელი და დემეტრე თავდადებული” _ მეუფე ნიკოლოზი

სა-ქარ-თვე-ლოს ყო-ფი-ლი პრე-ზი-დენ-ტი მი-ხე-ილ სა-ა-კაშ-ვი-ლი ცი-ხე-ში ახალ-ქა-ლა-ქი-სა და კუ-მურ-დოს მიტ-რო-პო-ლიტ-მა მე-უ-ფე ნი-კო-ლოზ-მა აზი-ა-რა. ამის შე-სა-ხებ მე-უ-ფე ნი-კო-ლოზ-მა ჟურ-ნა-ლის-ტებს გა-ნუ-ცხა-და. რო-გორც მან აღ-ნიშ-ნა, 40-დღი-ა-ნი მშრა-ლი მარ-ხვით სა-ა-კაშ-ვილ-მა ძა-ლი-ან დიდი ღვაწ-ლი გას-წია. "40 დღე იმარ-ხუ-ლა ამ ადა-მი-ან-მა, იმარ-ხუ-ლა მშრა-ლი მარ-ხვით, ამის შემ-დეგ მან თქვა აღ-სა-რე-ბა და ეზი-ა-რა. 30 წე-ლია მე ვი-ბა-რებ ადა-მი-ა-ნე-ბის-გან აღ-სა-რე-ბას და ვა-ზი-ა-რებ ადა-მი-ა-ნებს და არას-დროს არა-ვის მო-უ-ცია ჩემ-თვის შე-ნიშ-ვნა, რომ მე უღირ-სად ვა-ზი-ა-რე ადა-მი-ა-ნი. იგი ეზი-ა-რა ღირ-სე-უ-ლად. მე დე-ტა-ლებს ვერ მო-გიყ-ვე-ბით, რა და რო-გორ იყო, მაგ-რამ მან მი-ი-ღო წმინ-და ზი-ა-რე-ბა. ვი-საც თვალ-ში ეცო-ტა-ვე-ბა, 40 დღე იმარ-ხუ-ლეთ და შემ-დეგ თქვით აღ-სა-რე-ბა, ეზი-ა-რეთ და ნა-ხავთ, რა ღვაწ-ლი გა-წია. ეს არის ძა-ლი-ან დიდი ღვაწ-ლი, რაც ამ ადა-მი-ან-მა გას-წია. ეს არის მსხვერ-პლი, რო-მე-ლიც მან გა-ი-ღო ქვეყ-ნის თა-ვი-სუფ-ლე-ბის-თვის, ქვეყ-ნის გაძ-ლი-ე-რე-ბი-სათ-ვის და იმის-თვის, რომ ჩვენ ერ-თმა-ნე-თი გვიყ-ვარ-დეს და სა-მუ-და-მოდ და-ვი-ვი-წყოთ სი-ძულ-ვი-ლის ენა. თა-ნა-მედ-რო-ვე რე-ა-ლო-ბა-ში მე ასე-თი მა-გა-ლი-თი არ მახ-სენ-დე-ბა. მხო-ლოდ ის-ტო-რი-უ-ლი მა-გა-ლი-თე-ბი შე-მიძ-ლია და-ვა-სა-ხე-ლო, თა-ნა-მედ-რო-ვე რე-ა-ლო-ბა-ში ასე-თი მა-გა-ლი-თე-ბი არ ვიცი. ასე-თი იყო და-ვით მეფე, მეფ-სალ-მუ-ნე, რო-მელ-მაც ცოდ-ვა ჩა-ი-დი-ნა და ფსალ-მუ-ნი დაგ-ვი-ტო-ვა, ეს იყო და-ვით აღ-მა-შე-ნე-ბე-ლი, რო-მელ-მაც „გა-ლო-ბა-ნი სი-ნა-ნუ-ლი-სა-ნი“ შექ-მნა იმი-ტომ, რომ უცოდ-ვე-ლი არა-ვინ არ არის, ბო-ლოს ეს იყო დე-მეტ-რე თავ-და-დე-ბუ-ლი, რო-მელ-საც ძა-ლი-ან მძი-მე ცოდ-ვე-ბი ჰქონ-და და ეს თა-ვი-სი ცოდ-ვე-ბი მო-წა-მე-ობ-რი-ვი სის-ხლით ჩა-მო-ი-რე-ცხა“, - გა-ნა-ცხა-და მე-უ-ფე ნი-კო-ლოზ-მა.