შოთა არველაძე: მაშინ, როცა ბიჭები იღუპებიან, ჩვენ როგორ ვერ ვარქმევთ ტრაგედიას თავის სახელს

ფეხ-ბურ-თე-ლი შოთა არ-ვე-ლა-ძე ბახ-მუ-ტში, ოკუ-პან-ტებ-თან და-ღუ-პუ-ლი ქარ-თვე-ლი მებ-რძო-ლე-ბის შე-სა-ხებ ემო-ცი-ურ პოსტს სო-ცი-ა-ლურ ქსელ-ში აქ-ვეყ-ნებს. "თუ ასე უერ-თმა-ნე-თოდ, შე-უ-რი-გებ-ლად და უმი-სა-მარ-თოდ ვა-პი-რებთ ცხოვ-რე-ბის გაგ-რძე-ლე-ბას, თუ იქამ-დე მი-ვალთ, რომ და-ღუ-პუ-ლი ხალ-ხის მშობ-ლებს თა-ნად-გო-მას არ ვაგ-რძნო-ბი-ნებთ და ღირ-სე-უ-ლი შვი-ლის აღ-ზრდის-თვის მად-ლო-ბას ვერ ვი-ტყვით, ფასი არ ექ-ნე-ბა ჩვე-ნი შვი-ლე-ბის-თვის ნათ-ქვამ არც ერთ სი-ტყვას, შე-გო-ნე-ბას და რჩე-ვას. რო-გორ მი-ვე-დით იქამ-დე, რომ ჩვე-ნი-ვე სის-ხლს და ხორცს თა-ნად-გო-მას ვერ ვუ-ცხა-დებთ და ხმა-მაღ-ლა ვერ ვამ-ბობთ, რომ ტრა-გე-დია დაგ-ვე-მარ-თა. ძა-ლი-ან უცხოა ეს მდგო-მა-რე-ო-ბა და მი-ჭირს გა-გე-ბა, მა-შინ როცა ბი-ჭე-ბი იღუ-პე-ბი-ან, ჩვენ რო-გორ ვერ ვარ-ქმევთ ტრა-გე-დი-ას თა-ვის სა-ხელს და რო-გორ გვი-ჭირს ამა-ზე ლა-პა-რა-კი. დი-დე-ბა გმი-რებს!" - წერს არ-ვე-ლა-ძე. უკ-რა-ი-ნა-ში, დო-ნეც-კის ოლ-ქის ქა-ლაქ ბახ-მუ-ტში 5 ქარ-თვე-ლი მებ-რძო-ლი ერთ დღეს მოკ-ლეს. არ-სე-ბუ-ლი ინ-ფორ-მა-ცი-ით, ქარ-თველ მებ-რძო-ლებს "კა-დი-რო-ვე-ლე-ბი" და-ესხნენ თავს.